Муратбек Рысбеков: Инсандын калыптанышы

Инсандын калыптанышы (поэма-эсседен үзүндү ) Пролог ордуна … кандай сонун алтын жаштык кезибиз, бүткөн окуу ар кимибиз- ар кай жакка тарадык, буйрук экен тоолуу аймак болду энчи үлүшүм, бойдок кезим ал кездерде жогор жактан камкордуктар болчу эле, мага болсо- курулушта колдонуучу вагон дом жашоо үчүн убактылуу болду шарты жөнөкөй, жаңы жерди элетти көрүү укмуш турбайбы (?) алигүнчө ал элестер жады эсте сакталуу… жазгы баар убак болчу… чоң мектептин курулушу объектим, узун бойлуу ак жуумал радиодон келип калды кабарчы, жергиликтүү экен ал- аймагында курулушу мектептин, өзүн дагы сүйүнткөнү жаш жүзүнөн байкалат, толугу менен…..

Садырбек Турдубек уулу: Арышымды кере чуркап алайын, Арабаны чечкилечи бир азга!?

*** Маданиятты ичип алып мас болдум, Мактап турдум чаңын дагы таш жолдун. Апийимдин сүтүнө окшош – поэзия, Алды жашын мендей далай автордун.   Бөлөктөрдүн оюн, жолун жолдобой, Бөөдө наалат, кылча кыйкым ойлобой. Кууйм ойду миң кайталап бир сөздү, Кудай атын зикир кылган молдодой.   Толсо экен деп улуу ойго ар сабым, Тоодой ойдон, алтын сөздү чайкадым. Байып жүрүп, ырдан каухар таап алып, Байкабапмын жыртыктыгын байпагым.   Циклоп же эгиз тоолор Көрө албастык айынан оңолбогон, Көркоом болдук капкара ой ойлогон. Циклоп мени суктантып турат бүгүн, Бир көзүнө бир көзү жоо болбогон. толугу менен…..

Гүлзада Станалиева: Өмүрдүн морт, сүйүү кымбат экенин, Түшүндүк да, бир өзөккө айландык

***** Сагынган элем, кирипсиң түндө түшүмө. Ойгонуп кетип, ыйладым көпкө шолоктоп. Балалык кезден тараган бойго кусадан Арылар бекен, жазылар бекен толгон бук.   Сагынгам элем, кирипсиң менин түшүмө. Кирипсиң… кандай, эмнелер болду эсте жок. Билгеним жалгыз жадыма сиңген кусалык Күчөдү кайра… ыйладым көпкө шолоктоп.   Билгенге кандай балалык таза сезимге, Кусаны артып, сурабай тагдыр чечилип. Кайран баш бакыт-таалайга тунган чакта да, Өтөрү бышык кусадар өмүр кечирип.   Жаагын, ак кар Кар жаап жатат… Сапырылган жаңы кар Канча жолу жаады менин жашоомдо, Оо, ушинтип билбейм дагы канча жаар?   Жаагын, ак толугу менен…..

Атахан Кожогулов: Бир жакшы аял сүйүп мени, сүйдүрдү, Бир жакшы аял өчүрбөдү шамымы

Кара Кочкор, Кара-Тоо, кара жорго Агылдым мен саргайган санаа жолдо, ак жолуңду жараткан мага жолдо. Кайгырганда кареке келе калат, кара Кочкор, Кара- Тоо, кара жорго!   Анда биздин кенедей кезибиз да, оюн болчу, таңыбыз, кечибиз да. Кара жорго чоңдордун кеп кылганы… катар өскөн топ балдар чурулдашып- кара жорго болчубуз өзүбүз да.   Зайнике ата, жоргосун минип чыкчы, заңкылдаган добушу бийик чыкчы. Оң колуна камчысын бекем кармап, ошондогу ак таңдай күлүп чыкчы.   Жорго салыш жакындап калды деди, жорго таптап саяпкер жанды үрөдү. Жорго туйлап ооздугун чайнап турду, жолдо күйүп тургандай толугу менен…..

Таштанбек Чакиев: Боор толгоо

Боор толгоо (Ыр Стамбулда болуп өткөн 2022-жылдын 13-ноябрындагы террактан кийин жаралды) I Сен жашаган үлкөн калаа, Андагы эл боордош бизге. Шам чырактар кызыл-тазыл, Шай көйнөкчөн келин-кыздар… Таранчылар зымда отурган Тизип койгон өңдүү жипке. Анан дагы өткөн унаа Каршы-терши Көчөдөн. Кара деңиз албуут мүнөз, Түркүн кеме андагы Түрлүү кайык Добуш салып, Ар тарапка жөнөгөн. Ак чардактар, Деңиз бойлой, Ойкуй-кайкый учушкан. Тар көчөлөр ийри-муйру. Андагы эл Агып жаткан, Анан бир маал Кайтып жаткан жумуштан. Кала берсе, Түрлүү поезд, Жонун күнгө кактаган, Сансыз учак Асманга да, аэропортко батпаган. Бири келсе, дагы бири учуп толугу менен…..

Керимбек Кадыракунов: Көргөн көзгө көркүң берип жарашык, Кай жеринде жүрдүң экен дүйнөнүн

Кай жеринде жүрдүң экен дүйнөнүн Ишенимди келбейт менден издегиң, Ынандырбас ыза аралаш биздеги үн. Ашыктыктын арзуу сөзүн арнасам, Сап башында турарың чын тизменин.   Салкын тартып турат быйыл күздө күн, Салбырыңкы санаа артты бизге ким. Ойлор келет оодарылган булуттун оюмунан элесиңди издегим.   Мелжий кеткен көз талытар бийик бет, Аскадайсың көккө умтулган бийиктеп. Чамам жетсе чарк айланып бармакмын, Учкан куштун канатынан кийип кеп.   Капилет күч берер балким бизге дем, Ыкка салып ымаланы түздөгөн. Качан, кайдан кабыларың биле албай, Карыптаймын жоктон үмүт үзбөгөн.   Чиеленген турмуш, күчөп күймөлүүм, Илмек учун толугу менен…..

Нуриза Өмүрбаева: Оо, ошондо кандай керек болчусуң! Мени мендей сактоо үчүн өзгөртпөй

***** Чарчатат ушул турмуш башаламан, Жашаймын күндү узатып, таңды тосуп. Арманым, арызымдан тажабаган, А деңиз жанымдагы жалгыз досум.   Жашоонун жасалмалуу шаңы менен, Көөнөргөн көңүлүмдү алдап келдим. Жандарды жүрөгүмдү тааный элек, Жарыгым тийбей мен да жандап көрдүм.   Боштукка боюн таштап, жылдар өлөт, Үлбүрөп чырак өчөт түнөгүмдө. Күнүмдүк жанган отко жылынам деп, От жакпай койгон экем жүрөгүмө.   Жарыкка батпаган жан кайда батат? Жалган деп жашаганым чыным экен. Сурабайм бакыт. Бактым алда качан, Кудайдын колдорунан чыгып кеткен.   Ыйласам болмок бүгүн себебим көп, Баягы оттуу нур жок карегимде. Жашоонун өзү толугу менен…..

Абдымомун Калбаев: Талаада турам, торгойдун ырын тыңшап, таянып кетмениме

Дыйкан – ал мен Таң. Шүгүрчүлүк ушул таңга жеткениме. Талаада турам, Торгойдун ырын тыңшап, Таянып кетмениме. Каниет кылып өмүрүм жеткенине.   Ал түндөрдү сагындым Түн. Жылдыз толо асманда, Көзүн ымдайт жымындап, Биз энчилеп алган жылдыз жаш чакта, Сырдашчубуз келечекке кол сермеп, Кыналышып кош жылдызга айланып, Кыял менен учуп кетип жатаарда, Уктачу элек жылдыз нурун жамынып. Ал түндөрдү жатам азыр сагынып.   Фантазия кыялдарым Бийлеп алган кыялымды фантазия болмуштар, Ынандырып санариптик жаңы термин конуштар. Ылдамдыктын заманыбы, кыялдан да учкулураак, It заман бүт өзгөртүп дүйнөнү, аттар дагы электрондук коюлат.   Айтты деген, толугу менен…..

Умар Нусубалиев: Өзүңдү сүйүп өтүү үчүн мага, Өмүрдө билбейм канча сентябрь бар?..

Сом курттар Кууратып жалбыракты, чөптү жеген, Курттар бар эсеби жок көп түрлөгөн. Талдын дагы, теректин да, тамырын жеп өстүрбөгөн.   Ак курт бар, кара курт бар, сары курт бар, Алардан жийиркеничтүү, Жаралды жаңы курттар.   Өрүктү курт жегендей, Өлкөмдү курттар жеди. Алманы курт жегендей, Ата-Журтту курттар жеди.   Сомкурттар кайнап-кычып кыжылдашкан, Сомкурттар былжып-сасып быжылдашкан, Жаланышып, жанталашып, жутунушуп сомдорду жутуп аткан. Оролушуп жыландардай, уюгунда уюп жаткан.   Сомкурт… сомкурт… сомкурттар, Сомду жеген, Коон жегендей, Коомду жеген…   Тойбос курттар силерди, Тоо жерип койсо экен, Жегич курттар силерди, Жер жерип койсо экен. толугу менен…..

Нарсулуу Гургубаева: Мен Кудайга салып турсам сыртымы, Не Кудайдай жалгыз болуп көрүндүң?!

***** Аяп турдуң, аяп турдум… Билгендей, Кар аярлап жаап жатат ал тургай. …Кеткен сенсиң кезегинде бир келбей, Кеткен менмин кезегинде таптырбай…   …Сен бир киши азыр калбаат, бүлөлүү калып кеткен далдаасында жылдардын… Улам үйлөп колун, көөнүн, жүрөгүн, мен болгону үшүп турган бир жанмын…   Эми айтсак, айтпасак не өзгөрөт? Сүйүү дайым бүткөн жерден башталат. Бул сүйүүгө туруксуздар сөз берип, Айыптуулар гана алдында актанат.   …Кардан парда кайкып турган мунарык, Кайрылышка чейин гана көз жетет… …Качандыр бир ушул сүйүү тууралуу, “оо, жөн эле, жөн эле бир сөз” дешет…   Кабагыңда кардын толугу менен…..