Аскаралы Ражабалиев: “Акындык өнөр жеңил “оокат” эмес”

Чыгармачылыгы элет жеринде, эл ичинде тамыр жайып, бутак-шактап көктөгөн жазуучу Аскаралы Ражабалиевдин “Бейиш төр” аталыштагы жыйнагы 2019-жылы жарык көрүп, адабият жана окурмандар чөйрөсүндө жакшы баага арзыды. Бул жыйнакка кирген аңгемелерде, повесттерде жана публицистикаларда өзү жашаган Баткен аймагынын табигый сулуулугун, бейиш төрүн, колориттүү жашоосун жана ажайып бай тилин даңазалай алыптыр. Жазуучу менен анын жаңы китеби жана жалпы чыгармачылыгы жөнүндө маек курдук.   -Аскаралы мырза, жазуучулук өнөргө кызыгууңуз кандайча ойгонгон? Канча жашыңызда колуңузга калем алгансыз? -Анда мен 7-класста окуучумун. Бир жолу колхоз китепканасынан Мукай Элебаевдин “Узак жол” аттуу китебин алып окуганым эсимде. толугу менен…..

Жазуучу Топчугүл Шайдуллаева:

“Мурза Гапаров Айгүл гүлү тууралуу угуп, ошол эле күнү Баткенге жөнөгүсү келген…”   – Топчугүл эже, ысымыңызды ырымдап коюшканбы. Сейрек кездешкен ысымдардан го? – Ооба, ырымдап коюшкан. Апам мени чилденин кычыраган суугунда төркүнүнө барып төрөгөн экен. Киндигимди өзү кескен тайэнем  мага ысым ыйгарууда көп деле ойлонбоптур. Кошуна жашаган Топчугүл аттуу көп балалуу, өнүп-өскөн, айылда кадыр-барктуу байбиченин атын неберем ушул  абысынымдай  болсун деген тилек менен коюп коюптур. – Кайсы элдин кызы болосуз? Балалыгыңыз айылда өткөн чыгар? Бала кезиңизде эмнелер эсиңизде калды? – Кичи мекеним Баткендин Кара-Булак айылы. Уруум – аваттын токмоктор толугу менен…..

Чолпонбек Абыкеев: Билип жүр (Чоң атанын мектеби)

       Улууларды урматтоо – кичүүлөрдүн парзы Ызаат кылуу Кадыр чоң ата небереси Назардан сурап калды; Уулум ызаат кылуу деген сөздүн маанисине түшүнөсүңбү? Назар компьютерде ойноп жаткан оюнун токтото коюп кичинеге  ойлонуп туруп чынын айтты. Жок, чоң ата ызаат кылуу дегенди түшүнбөйт экенмин. Чоң атасы күрсүнүп койду да сөзүн салмактуу баштады. – Балам анда угуп ал. Кулагыңа күмүш сырга. Кыргыздын айрым сөздөрү улам заман өзгөргөн сайын унутулуп баратат. Сөз менен кошо элибиздин  наркы да, салты да унутулуп баратат. Эгер ушул бойдон  көңүл бурбай кете берсек анда улуттук өзгөчөлүгүбүздөн айрылып башка толугу менен…..