Назгүл Осмонова: Керемет ушул дүйнөдөн, кете албай турам тушалып…

***** Көрүнбөй учу узарып, Көңүлгө толсо кусалык Кейишке толгон дүйнөдөн, Кете албай турам тушалып.   Асылдык толгон ааламды, Айнектей аяп кыйбадым. Чындыкка көзүм жетсе деп, Чымындай жанды кыйнадым.   Буулугуп жаным кай бирде, Булуттай көчөм дүйнөдөн. Жабыкса жаны жанчылып, Жан жок го түтөп күйбөгөн.   Көрүнбөй учу узарып, Көңүлгө толсо кусалык. Керемет ушул дүйнөдөн, Кете албай турам тушалып…   ***** Ай көрдүңбү, асманынан ал жактын, Сагындырар биз жактагы көктөмдөр. Элес болуп эске түшөр кээ бирде, Тагдыр бөлгөн, жазымыштуу өткөндөр.   Кетким келип ушул шаардан чарчадым, Сен тараптын сагындырып асманы. Буулукканда толугу менен…..

Кубатбек Жусубалиев: “Жалгыз учкан куш бийик учат”

“Жалгыз учкан куш бийик учат” (К.Жусубалиевдин бейнесине сүртүмдөр) Бул макаламды чыгармачылык дүйнөдө кайталангыс жолун тапкан жазуучу, ойчул жана инсан Кубатбек Жусубалиевдин 70 жылдыгына арнайм. Мен терең сыйлаган жазуучу жашаган Алайдагы Кердегей айылына мындан 5-6 жыл мурда атайылап аваз кылып барганда жазылган эле. Облустук гезиттен башка басма сөздө жарыялана элек. “Менин диним — Акыйкатты табышкан өлбөс адамдардын дини” Акыйкат жолуна түшүп, биз топурап бараткан көрпенделик турмушубуздан ат чабым алыстап кеткен улуу замандаштарыбыздын бири Кубатбек Жусубалиевдин (бул кишини азыр же жазуучу, же ойчул, же залкар инсан — кандай атаарыңды да билбейсиң) көбүбүзгө толугу менен…..

Улан Дөөлөтов: Ала бер мага жакын адамымды, мен да алам сага жакын ойду жулуп!

Таппай жатам Кечирип кой! сурап, таппайм тулкумдан, сага болгон сезимимди жулкунган, кеткенби же таштап салып денемди, “кош” деген сөз чыккан кезде ууртуңдан.   Бактымды издеп; Батыш жолго түштүм мен, бууланганбы изибиз же үп күндөн? Убакыттын түшүп алып алдына, башка издерге шерик болуп үшкүргөн.   А булуттун боюнда бар келечек, Сулуу булут тамчы менен жел ичет. Өткөндөрдүн ирет изин жууганга, төкчү жаанды билбейм кимдер ченешет?.. Ысымыңды жүрөгүмдөн жууганга, билбейм тагдыр кимдер менен кеңешет…   ***** Жаратканым кезиккенде сүйүүмө, орунуңдан оодарылып бир койчу жүрөктөгү. Күзгүдөгү адамды түшүнгөндөй түшүнүк бар жандууга кезиккенде, белги толугу менен…..

Сулайман Рысбаев: Арсендин өтүнүчү

Таяк катуу Эжеси үй жыйнаш десе болбой, сиңдиси Аяна “менин курсагым ачты” деп, куурчагы менен ойноп отуруп алды. Алдаса да болбоду. -Эмне, таяк жегиң келип жатабы? -деп коркутту эжеси Асел. Анда курсагы ачып отурган Аяна: -Иги, таяк катуу да, жей албайм аны…-деди бултуңдап.   Буту жөтөлүп Күн суук болчу. Апасы улам байпагын кийгизген сайын, Элнура кайра эле чечип таштайт. Аны көргөн апасы Бүбүсара кейип кайрадан кийгизет. -Болду эми, байпагыңды чечпегин. Уктуңбу? Карачы жөтөлүп да калыпсың.- деди апасы эскертип. Анда Элнура: -Мине, байпагымды чечсем, бутум да жөтөлүп калабы?-деди апасын ормое карап. толугу менен…..

Мелис Совет уулу: Касиетиң кандай укмуш жаз жыты, Карыга да кайрат берип сүйүнткөн

Аялзат сенде улуулук Төрөлсө кыздар жактырбай, Эркектер ичет таптырбай. Кыз эмне адам эмеспи, Жийиркенип ары качкыдай.   Уул күтүп уулду тилейбиз, Кыз десе укпай дүлөйбүз. Кыздар жок болсо, акактай Сөздөрдү кимге сүйлөйбүз.   Назданып басса маралдай, Калабыз көздү алалбай. Жашообуз супсак кыздарсыз, Канты жок чайдай карандай.   Кыздар бар жашоо керемет, Көргөн көз нурга бөлөнөт. Аялзат эгер жок болсо, Аалам да кетмек желелеп.   Карындаш, эже, жеңелер, Баары бир бөлөк дебеңер, Башка оор мүшкүл түшкөндө, Ошолор өбөк жөлөнөр.   Дүйнөгө берип жылуулук, Өзүңдө өнөр, сулуулук. Ак сүтүң баккан адамды, Аялзат толугу менен…..

Абдилаат Дооров: Чагылган тийип күйгөн арча шактай, чатырап алоолонот көкүрөгүм

Бүгүн мен тиктим көчөт …Бүгүн мен тиктим көчөт, мойнума түштү милдет. Арык казып, суу коюу, олтурбай күндү күн деп, түндү түн деп.   …Бүгүн мен өмүрлүк жар, жөнөкөй кызга тоолук. Балбылдайт көздөрүбүз, бакыттын кушу конуп!   …Бүгүн мен болдум ата, болдум жар жана багбан. Турмушка кирип келдим: уялчаак балалыктын ыпысык кучагынан!   Сагындым Сагындым жанга жагым жайлоо түнүн шар акчу суусу мөңкүп, чачып көбүк. Асыл жар чачып бөлүп жик салгандай асманды саманчынын жолу бөлүп.   Койчунун коңур үнү созолончу, селкинин козгоп жүрөк делебесин. Түндүктөн түмөн жылдыз кашын кагып, ай нуру толугу менен…..

Абдыжапар Эгембердиев: Санааркап келип мен бүгүн, Санааркап кеттим кайра эле…

Ачык болсун асманы!          1. Күндөр келди калк түйшүктөн кыйналган, Көңүл ооруп, күлкү кетип, ый калган. Кээ бирөөнүн төрт тарабы төп болуп, Башы айланган бакыт менен жыргалдан. Күндөр келди ичтен бузуп ириген, Ташыркаткан тексиздиктен чириген. Каар менен кең ааламга жар салып, Ачуу сөздү айткың келет дилиңен. Күндөр келди жаны күйгөн эчендин, Күнү тууган жандими, кур чечендин. Кутурушуп Абыкелер, Көбөштөр, Бар байлыгын ээлеп алган Мекендин. 2. Жан багууга арга издеп бекерге, Чилдей тарап, көбү кеткен чет элге. Мында бирөө ичерге суу таппаса, А бирөөлөр кечүү таппайт кечерге. Шылуундар көп, чириген бай теңесек, толугу менен…..

Ырызалы Жанчаров: Күүнүн сыры

Күүнүн сыры (Даректүү аңгеме) XIX кылымдын аягы, XX кылымдын баш чендеринде Аксы, Кетмен – Төбө аймактарында болуш болуп өткөн Сулайманкулдун Тору ала ат деген күлүгү болуптур. Бул аттын Аксы, Талас, Анжиян, Алай чөлкөмүндө байгеде алдына ат салдырбаган буудан чыкканын узун кулак санжырачылар азыр деле жомоктото айтып калышат. Далай аш, той, чоң мааракелерде баш байге алып, “көз тийбесин” – деп, кулакчын, үртүктөрүнө, жал, куйрук, көкүлдөрүнүн арасына көз мончок тактырып, аспиеттеп, атайын бир саяпкер дайындап, таптатып жүргөн учурлардын биринде Таластан тээ айтылуу Бостон бий дегендин Жанболот, Бекболот деген балдарынын Баит бий дегенинин толугу менен…..

Садык Алахан: А.Жакыпбековдун “Теңири Манас” романы

Улуттук адабиятыбыздын ХХ кылымдын экинчи жарымындагы эң көрүнүктүү өкүлдөрүнүн бири, албетте, Ашым Жакыпбеков. Бирок, көркөм мурасы эң аз изилденген калемгер да Ашым Жакыпбеков экендигин адилдик үчүн моюнга алганыбыз оң. Мына ушул кенемтени бир аз да болсо толтуруу максатында adabiyat.kg сайты Улуттук жазуучулар союзунун адабий-көркөм сын секциясынын башчысы Садык Алахан агайыбыздын макаласын өз окурмандарына тартуулайт. А.Жакыпбековдун “Теңири Манас” романы (маселенин хронологиялык жана теориялык аспектиси) Улуу сөздү прозага айландыруу жумушу ар кайсы багыттарда мээнет эткен чыгармачыл адамдар (адабиятчы-окумуштуулар, жазуучулар котормочулар,) тарабынан ишке ашырылып келди. Алардын эң көрүнүктүүлөрү, албетте, жазуучулар болуп эсептелет. Профессионал толугу менен…..

Пабло Неруда: Кана эмесе, мени бир өз жайыма койгулачы, Кана эмесе, менсиз бир жайыңарча болгулачы

Пабло Неруда (Чили)   Жан тынчтыгын бергилечи Кана эмесе, мени бир өз жайыма койгулачы, Кана эмесе, менсиз бир жайыңарча болгулачы.   Көздү жумдум. Болгону – беш тамырым болсо деймин, өсүүгө бутак байлап, сабак байлап. Биринчиден, чексиз сүйүү.   Анан да карап турсам күз шаанисин. Жалбырактар үзүлүп, чыккан жерге кайрылып учуп түшүп турбаса жашай албайм.   Дагы мага кыш керек, жаным сүйгөн жаан керек, үшүгөндө керек мага от мээрими Мага анан дарбызга окшош топтоголок жай керек, абдан керек.   Баарынан да сенин көзүң мага керек. Менин сүйгөн Матильдам, көздөрүңдү бир көрбөй толугу менен…..