Фатима Абдалова: Каала бийле, каала ырда, каала күл, Ууртуңа гүл кыстаруу – тилегим”

Сүйүнүч деген сүйүнүч “Эми сен, бир аз эле дурус нерсеге катуу сүйүнгөн адамсың да…” деген эле бир досум Ооба, ошондой, жазда жашыл үлүлдүн, Жайбаракат жылганына сүйүндүм. Көйнөгүмө же бутума илээшсе, Мертинтпейин деп, этияттап түшүрдүм.   Куштар таштап учуп кеткен уянын, Бузулбастан турганына кубандымм. Кансапардан куштар аман кайрылса, – Ойлоп багып, – балапандар чыгарын.   Ооба, ошондой, азга деле сүйүндүм, Азга деле көөнүм ооруп күйүндүм. Санаа тарттым куштар жазда келбесе, Капаландым өлгөнүнө үлүлдүн.   Сүйүнүч деген сүйүнүч да, сүйүнткөн, Күлдүрүп сени, күлкү атылган күңүрттөн. Сүйүнүчтөр аз же көп деп айтылбайт, Сүйүнүчтү толугу менен…..

Нурлан Калыбеков: Топурак элем, топурак, Айландым нурлуу кишиге.

Кел… (Калмурат Рыскуловго) Комузду чаап ташка, кылдарын аркан кылып, жаштыкты асып салдың, бул эмнең?.. Кайрыл артка! Катуу айтчу эмес элем, бул дүйнөңдө, кыйкырам арбагыңа тыяктагы, кайрылгын, кайрылгының жашоого быяктагы. Сурангын, жалынгының, көнгүнүң, макул болгун, Кудурет койгон ар бир талап, шартка! Кайра кел, кайра келгин, тозоктун, бейиштин да, бешиктин, бейиттин да, мекени болгон ушул жер бетине. Карачы, канчалаган жандар турат, акыйып, кезек күтүп, өтөбүз дешип жашоо сыноосунан, жер бети – сыноокана, көк бети – суроокана, сен эмес кудайлар да, самашып турат кайра төрөлүүнү. Макулук жаныбар да түлөп түшөт, дарак да, саргайган толугу менен…..

Маркабай Ааматов: Арылса экен азап, шордон аз улут, Ажал коштоп ээрчип алган ылаңдан?!.

Дүйнөнү дүрбөлөңгө салган таажывирус илдети бизди дагы кыйла түйшөлтүүдө. Сыркоологондор күн санап көбөйүп, илдеттин кесепетинен кээ бир жарандарыбыздан айрылып, аза күтүп жатабыз. Таажывирустун курмандыгы болгон замандаштарыбыз ылайым акыркылары болуп, элибиз тынч-аман жашоо кечирген күн келсе экен. Мындай кырдаалда биримдиктүү бололу, кайраттуу бололу урматтуу мекендештер. Эч ким, эч качан оорубасын! Элибизде, жерибизде тынчтык болсун! КРУЖС Башкармалыгы. Жашоо кумары Ажарланган өзгөчө бир ыраңдан, Агып түштү күн шооласы кыраңдан, Арылса экен азап, шордон аз улут, Ажал коштоп ээрчип алган ылаңдан?!. Жашоо сага кумарланам тосуп таң, Мөл булакта суу шорголоп кочуштан, “Э-ге-ге-гей, мен барм-ы-ы-н!” толугу менен…..

Тайир Аширбай: Биз билбеген Атакул Жакып, Биз билгенден дагы башкача

Атакул Жакып (поэма) Киришүү Эй, Жараткан, мага жардам бер, Эмненидир жараткым келет. Бул өлөңдү өзүң баштап бер, Бардыгына башталыш – себеп.   Таза болсун булактын башы, Тамчылардан мончок жасайын. Көлкүлдөтүп каректин жашын, Көк жээкти көздөй басайын.   Жашарууга жаңы жаз керек, Жалбыздарга жакын болоюн. Көңүлдөргө назик наз керек, Көпөлөктөй гүлгө коноюн.   Байчечекей келсин дүйнөгө, Багалегин, жеңин түрүнүп. Кызгалдактар салсын дүрбөлөң, Кыр-адырды каптап тирүүлүк!   Бадам менен өрүк гүлдөсүн, Бажырайып ырай, ыраңы. Мажүрүм тал майин бүрдөсүн, Махабаттай уяң буралып.   Жийделердин жыты буркурап, Жигит менен кызга чачылсын. Тим турбастан, торгой толугу менен…..

Атакул Жакыпов: Дүбүртүндөй аттын буулуккан, Дүйнө кезип өтөт булуттар

Атакул Жакыпов 1953-жылы Лейлек районунда туулган. Райондук “Алга” гезитинде комсомолдун Лейлек райондук комитетинде эмгектенген. Акыркы 35 жылдан бери К.Сабыров атындагы орто мектебинде кыргыз тили жана адабияты мугалими болуп иштеп келет. ОшМУнун филология факультетин бүтүргөн. КРнын билим берүүсүнүн мыктысы. 1989-жылдан бери СССР жазуучулар союзунун, 1992-жылдан КРнын Улуттук жазуучулар союзунун мүчөсү. Жаш акындардын республикалык “Ала Тоо поэзиясы” фестивалынын, Алыкул Осмонов атындагы республикалык адабий сыйлыктын лауреаты. КРнын Улуттук жазуучулар союзунун “Алтын калем” сыйлыгынын ээси. 1982-жылы “Жашыл аалам”, 1986-жылы “Ички кайрыктар”, 1999-жылы “Айдың кеч”, 2008-жылы “Күүгүмдөгү кусалык”, 2012-жылы “Дил кайрык”, 2013-жылы “Ай чапчып аккан толугу менен…..

Байдылда Сарногоев: Көрүнүшүң көк бөксөдө баратып, Кыйгач тартып тура калган эликтей

Киного кетип баратам Жигерлүү жигит кезимде, Чокудан чыктым чокуга, Чокуга мени чыгарган, Жаштыктын жалын оту да.   Жигерлүү жигит кезимде, Түшүмдө жүрдүм куш кармап. Өбөктөй түшүп ыкташып. Өңүмдө жүрдүм кыз жандап.   Эңсесем эми чыга албайм, Чокулар калды бийикте. Жаштык кез өттү “жалт” берип, Бай кылып таттуу үмүткө.   Түшүмдө эми куш эмес, Карга да калдым кармабай. Өңүмдө эми кыз эмес, Келин да калдым жандабай.   Бакытым жалгыз өзүң деп, Башкага көңүл байлабай. Киного кетип баратам, Кемпирчем менен жайма-жай.   Мүрзө жанында Жанымды салып кейишке, Жатасың жалгыз бейитте. “Жарк” этпес толугу менен…..

Тынчтыкбек Нурманбетов: Капкакка кыргыз жанын жашырганбы? Капкакка кыргыз сырын батырганбы?

Кыргыз десе Кыргыз десе: безеленем чырылдап, Кыргыз десе: каным күйөт шырылдап. Кыргыз десе: кыйналганым унутуп, Кыргыз десе: созолонтом ыр ырдап.   Кыргыз десе: жаным жыргайт ыр курап, Кыргыз десе: көздөн жашым кылгырат. Кыргыз десе: кылым жашайм карыбай, Кыргыз десе: эч соолубайт Ыр – булак.   Кыргыз десе: жаза тийбес октоймун, Кыргыз десе: Азезилден коркпоймун. Кыргыз десе: кыянаттык кылганга, Кыргыз десе: Кыяматта оттоймун.   Кыргыз десе: чөмүлөмүн кыялга, Кыргыз десе: жер таппаймын сыярга. Кыргыз десе: үмүт үзбөйм жашоодон, Кыргыз десе: кулдук урам Кудайга!   Комуз күүсү Залкар комузчу Ниязалы Борош уулуна толугу менен…..

Эрлан Жумагазиев: Тээ бир кезде тажап качсам… Азыр мен, тентек, жинди кыялыңды сагынам!

Атама Бар чачыӊдын агарган ар талында, Балдарым деп тарткан түйшүк, камылга. Атаганат, өксүтөт ээ дүйнөӊдү, Апабыздын болбогону жаныӊда!   Сырттан күлүп, а ичиӊден кайрып муӊ, Сыр бербейсиӊ кылса дагы кайгы үстүм. Жети балаӊ бир апамча болалбай, Жемиргендир канча жылдык жалгыздык!   Качат мезгил кумдай чууруп салааӊдан, Кайтпас күндөр кайкып учкан жагалмай. Арып барат барган сайын кубатыӊ, А мен дале жүрөм ордум табалбай!   Жан дүйнөм менен баарлашуу (монолог) – Адамсыӊбы? Ийнимди куушурамын, – Адалсыӊбы? Аны да “билбейм” дедим. – Арамзалык, куулук туу кыларым, Азыр менин турмуштан үйрөнгөнүм!   – Адилсиӊби? толугу менен…..

Кыял Тажиева: Жашагыла бирөөлөр тааныбаган, Жаманыма, жакшыма наалыбаган

Эй адамым Эй адамым, билдим эмне башкысын, Аяп калдым сендейлердин бактысын. Кудуретиң кудайды да сүйдүргөн Сен жакшысың, сен чын эле жакшысың!!! Момунум ай, ыйлаганды билбейсиң, Сени ыйлатат, ооба сени башкалар, Бир жакшысы өзүң деле жыргайсың Ооба жырга, а калганы башта бар… Пейилиңчи, миң азапты той кылган, Ыйманыңчы, ыпыласты зор кылган, Жүрөгүңчү, жүрөгүңдөн ок учкан Дүйнө жашайт эки бети албырган. Адамым эй, адамым эй, адамым, Менин, сенин, анын дагы алардын, Тулкусунда көзүм көргүс жарык бар Бир жарк этип карашындай аялдын. Таң калдырбайт мени көптү билгениң, Таң калдырбайт улут үчүн күйгөнүң. Айран толугу менен…..

Мухаммадамин Хожакбаров: Көздөрүңө чөктү көк асман, ак таң өптү эриндериңден

“Көздөрүңө чөктү көк асман, ак таң өптү эриндериңден…” Мектепте окуган кезинен эле кыргыз тилинде ыр жаза алган, белгилүү өзбек акындарынын ырларын кыргызчага, а кыргыз акындарыныкын өзбекчеге которуп жүргөн таланттуу жаш калемгер Мухаммадамин Хожакбаров менен өткөн жылы фейсбук аркылуу тааныштым. Ал менин “Мен баймын” аттуу ырымды өзбек тилине которуп, өзүнүн баракчасына жарыялаптыр. Бул өзбек тилдүү жаш акын ким экен деп кызыгып сураштырып калдым. Мухаммадамин Ош шаарындагы өзбек мектебинин 11-классында окуп жаткан экен. Жаш болсо да кыргыз адабиятынын классиктери Алыкул Осмоновдун, Сооронбай Жусуевдин, Байдылда Сарногоевдин, Карбалас Бакировдун, Зайырбек Ажыматовдун ж.б. ырларын өзбек толугу менен…..