Бакытбек Абдыразаков: Элиң турса күйүп кызыл чок болуп, Чокко түш да, атыл жоого ок болуп

Өмүр баян Акын, публицист, чыгаан педагог, коомдук ишмер Бакытбек Сагынбаевич Абдыразаков 1974-жылы 13-сентябрда Кыргыз Республикасынын Ош облусуна караштуу Кара-Кулжа районундагы Токбай-Талаа айылында туулган. 1981-жылы Кара-Кулжа районундагы “Ленинчил жаш” (азыркы Б. Исаев атындагы) орто мектебинин 1-классына кабыл алынган. Аталган мектепти 1991-жылы алтын медалы менен аяктап, Жусуп Баласагын атындагы Кыргыз улуттук университетине тапшырып, 1996-жылы артыкчылык диплому менен ийгиликтүү бүтүргөн. 1996-жылдын август айынан баштап Кара-Кулжа районундагы Б.Исаев атындагы орто мектепте кыргыз тили жана адабияты мугалими болуп иштей баштаган. 2004-жылы М.Абакиров атындагы “Токбай-Талаа” орто мектебине которулуп, аталган мектепте кыргыз тили жана адабияты сабагы боюнча толугу менен…..

Зинакан Пасанова: Кыш элегиясы

Кыш элегиясы (ыр түрмөк) Туулган күндө жазылган ыр Тышта бубак. Жыла басып оор туман… Туулган күндө ооруп жалгыз олтургам, Үйүмө шаң, жан киргизди белегиң: Үлбүрөгөн беш тал роза – кулпурган.   Кышкы гүлдөр назик, кербез, супсулуу, Көңүлүмө жаз түнөттү жыпжылуу. Кыш чилдеде төрөлгөн жан өзгөчө, Кадыр-баркын билет гүлдүн кыпкызыл.   Куттук айтып, гүлдүн коозун арнаган, Кыска өмүрдө көңүл табат жакшылар. Жашоо өзү кайрымдуу да, берешен, Жамандан көп жакшылыгын бар кылар.   Тышта бубак. Жыла басып оор туман… Туулган күндө ооруп жалгыз олтургам. Кеселиме эм болорун билипсиң, Кочкул-кызыл розаларың кулпурган!   толугу менен…..

Анара Байчукуева: Сен мен үчүн теңдеши жок бир жансың, Эркимди бүт ээлеп алып ээрчиткен

Өмүр баркы Үмүт, эңсөө желесинде бириккен, Үзүлбөгөн кыялдарга ээрчиткен. Жолочудай жолдон чыгып жылмайып, Катарлаша кошо кадам шилтеген, Оо өмүр сен, кымбатсың ээ бир келген.   Мезгилдердин арасына бекинген, Мээлжиген бийиктикке сүрөгөн. Баёо мүнөз балалыкты, жаштыкты, Өрөпкүтүп өргө карай сүйрөгөн, Оо өмүр сен, кымбатсың ээ бир келген.   Тагдыр болуп бешенеден сылаган, Таалай ташын сеники деп ыйгарган. Турмуштун тар, кенен жолун тандатпай, Арабаңа салып алып чайпалткан, Оо өмүр сен, кымбатсың ээ ушундай.   Жолдон чыгып баратканды тескеген, Жоодураган жашоо сунуп кел деген. Жомоктогу алтын балык өңдөнүп, Жокту бардай, бардын баркын сез толугу менен…..

Жоомарт Бөкөнбаевдин 110, Тенти Адышеванын 100 жылдыгы белгиленет

2020-жылдын 29-декабрында саат 12:00дө А.Малдыбаев атындагы Кыргыз Улуттук опера жана балет театрында кыргыз элинин залкар акыны, драматург, котормочу Жоомарт Бөкөнбаевдин 110 жылдыгы жана Кыргыз ССРинин Эл акыны Тенти Адышеванын 100 жылдыгы белгиленет. Акын, драматург, котормочу Жоомарт Бөкөнбаев 1910-жылы 16-майда Токтогул районуна караштуу Мазар-Сай айылында туулган. 1726–1931-жж. Оштогу, андан соң Фрунзедеги педтехникумда, 1933–1935-жж. Москвада журналисттердин коммунисттик институтунда окуйт. Эмгек жолун 1931-жылы “Кызыл Кыргызстан” гезитинде бөлүм башчы болуп иштөөдөн баштап, 1935–1941-жж. “Ленинчил жаш” гезитинин редактору, “Советтик адабият жана искусство” журналынын башкы редактору болуп иштеген. Ж.Бөкөнбаев 1941-жылы өз эрки менен Советтик Армиянын катарына толугу менен…..

Атантай Акбаров: Ата Журт да акынын сакташ керек!.. Акын деген – Мекендин визиткасы

Акын деген – булбулдун түп нускасы Теңдик дешип карманып Теңир сөзүн, Теңдик үчүн жол чалып, кыйнап өзүн. Башкалардын жүрөгүн сакайтам деп, Жаралашат акындар жүрөктөрүн.   Чындык калып, чындык деп акын өлсө, Акын каалайт калкынын ойгонгонун. Эл укугун талашып тирандардан, Таланттардын көп көрдүк шорлогонун.   Ыйман калып, ыйман деп акын өлөт, Ыймандуу бий калкына жакын келет. Акын деген сатылбайт базарларда, Сатылгандар болсо, алар акын эмес!..   Аялдарды урунуп буюм сымак, Гарем куруп, шах, султан турса куунап, Аялзатын акындар даңазалап, Алып чыгат бийикке дастан курап.   “Түшпөс каган – билсеңер эл болот!..” толугу менен…..

Нурлан Калыбеков: Чак түштө (поэма)

“Суроокана” китебинен, 2012-жыл Чак түштө (поэма) Бул, менин башымдан өткөн окуя. Анча-мынча гана боёк кошпосом, болгону болгондой жазылды. Автор   Жаткам соолуп тура албай, жаткан өңдүү жүрөгүмдү бирөө туурап, майдалап, жаткан өңдүү, кан, жанымды бирөө кууруп кыпкызыл, чымчык жаным чырылдап, уясынан учууга азыр аз калып. Жаткан элем алдастап, кылган баардык иштерим көз алдымдан чубалып жамандыгым, жакшылыгым кылган убал, соопторум, таразага тартылып.   Өчтү жарык… шарт өчкөн жок, өчтү акырын бүлбүлдөп. Сезип турдум өзүмдү, көзгө сайса көрүнгүс, бир үңкүрдүн ичинде, калган өңдүү камалып. Бүттү дедим: кош бол жарык, жаш дүйнө, кана толугу менен…..

Атакул Жакыпов: Куштарды узатып кайдадыр, турамын муңайым ыр ырдап

Жашыл арал Күү сиңип жашыл жаздын кайрыгынан нур шимип алмончоктой ай нурунан, көгөрүп өсөбүз биз үрөндөрдөй Күн өпкөн Ата Журттун айдыңынан.   Койнунда тосуп таңды, атчу күндү өткөрүп күндөй алтын жаштыгымды, гүлүңдү жыттап мейкин талааңдагы ырыңды ырдаганга бактылуумун.   Бой керип өсө берген күндөн-күнгө балкытып бакыт нурга жүрөгүңдү, Ата Журт ушундай бир асыл нерсе Ата Журт ырга толгон жашыл дүйнө.   Күү сиңип жашыл жаздын кайрыгынан нур шимип алмончоктой ай нурунан, көгөрүп өсөбүз биз үрөндөрдөй Күн өпкөн Ата Журттун айдыңынан.   Мен шоокумду сүйөм жазгы түндөгү Мен шоокумду сүйөм жазгы толугу менен…..

Догдурбек Юсупов: Куйкум

Чоңоёт деген ушул -Ий-е-е, кемпир, чыга түшүп жонубуз, узарат деген ушул, кадимкидей колубуз, – деп Балпыкең, сөзүн салмактуу баштаптыр. Кубангандан толкундап, кадамын кере-кере таштаптыр. Кыбыңдатып көзүн, улантат дейт минтип сөзүн: -Уулубуз чоңоюп, эр жетет деген ушул, тамеки тарта баштаптыр. Ушул уулдан ишенимим чоң, сөзүн угуп койбойт, өзүмөн башканын. Тим эле суктанасың, окуп көрсөң, тоголок арыз жазганын. Байкап көрсөң, куп гана, өзүмдү тартканын. Карабайсыңбы аракты, ичиркенип койбой, дал мага окшоп, чоң ыстыкан менен, көмкөрүп ичип жатканын.   Жалгыз арман -Ыя, Балпыке, сенин жоктур арманың, импортный буюмдар дайыма алганың, жапондук магнитофонду көтөрүп толугу менен…..

Тамара Добул кызы: Бакыт, бир келип кет бар болсоң, Мен сени күтүп чоң жолдомун!

Чыгарма, китеп көлөмү менен бааланбайт Соңку жылдарда китептер өтө көп чыгып жатат. Айрыкча ыр китептер. Ыр китеп деген менен алардын дээрлик көпчүлүгү али поэтикалык деңгээлге жетпеген, нукура поэзиянын жыты да жок, эптеп эле чүргөлгөн бирдемелер. Андай китептер колуңа тийип калса аргасыздан эсил кайран СССРди эске аласың. Ал убакта басмадан чыкчу ар бир китеп оболу Жазуучулар союзунун тиешелүү секцияларында каралып, талкууга коюлуп, чоң акындар тарабынан чыгарышка ылайык саналса гана басмаларга сунушталып, ал жердеги кызматкерлер да сын электерине салып, ага кошумча мамлекеттик сырды сактоо кызматы тарабынан каралып /цензура/, анан гана жарык көрчү. толугу менен…..

Бектуруш Салгамани: Кечээ гана сүлкүлдөп жүргөн бакта, кайда менин күз деген коңур атым?

Кайда менин күз деген коңур атым? Сөөлөтүнө, көркүнө тоюп дайым, сук артчусуң көргөнүң, жолукканың. Кечээ гана сүлкүлдөп жүргөн бакта, кайда менин күз деген коңур атым?   Туйлачу ээлеп тоо, кыр, бак, шүдүгөрдү, токчулуктун, төр, дандын жыты келчү. Тула бою, тердиги – күмүш эле, токуганмын күн түспөл күмүш ээрди.   Күмүш – жүгөн, чылбыры башындагы, күмүш, мистен болчу – үртүк, жабуулары. Шыңгырачу да күмүш үзөңгүсү, шуулдап турчу жел, шамал жалындагы.   Күндөп-түндөп айкырып, кишинечү, кишинесе жер, асман титиречү. Чапсам дегем көк бөрү, улактарда! – чыктым бактан табалбай изин эми.   Уктап толугу менен…..